متشکرم

براي همه وقت هايي كه مرا به خنده واداشتي.
براي همه وقت هايي كه به حرف هايم گوش دادي.
براي همه وقت هايي كه به من جرات و شهامت دادي.
براي همه وقت هايي كه مرا در آغوش گرفتي.
براي همه وقت هايي كه با من شريك شدي.
براي همه وقت هايي كه خواستي در كنارم باشي.
براي همه وقت هايي كه به من اعتماد كردي.
براي همه وقت هايي كه مرا تحسين كردي.
براي همه وقت هايي كه باعث راحتي و آسايش من بودي.
براي همه وقت هايي كه گفتي "دوستت دارم"
براي همه وقت هايي كه در فكر من بودي.
براي همه وقت هايي كه برايم شادي آوردي.
براي همه وقت هايي كه به تو احتياج داشتم و تو با من بودي.
براي همه وقت هايي كه دلتنگم بودي.
براي همه وقت هايي كه به من دلداري دادي.
براي همه وقت هايي كه در چشمانم نگريستي و صداي قلبم را شنيدي.

به خاطر همه ي اين ها هيچ وقت فراموش نكن كه :
لبخند من به تو يعني " عاشقانه دوستت مي دارم "
آغوش من هميشه براي تو باز است.
هميشه براي گوش دادن به حرفهايت آمادگي دارم.
هميشه پشتيبانت هستم.
من مثل كتابي گشوده برايت خواهم بود.
مي خواهم اوقاتم را در كنار تو باشم.
من كاملا به تو اطمينان دارم و تو امين من هستي.
در دنيا تو از هركسي برايم مهم تر هستي.
هميشه دوستت دارم چه به زبان بياورم چه نياورم.
همين الان در فكر تو هستم.
تو هميشه براي من شادي مي آوري به خصوص وقتي كه لبخند بر لب داري.
من هميشه براي تو اينجا هستم و دلم براي تو تنگ است.
هر وقت كه احتياج به درد دل داشتي روي من حساب كن.
من هنوز در چشمانت گم شده هستم.
تو در تمام ضربان هاي قلبم حضور داري.

چقدر دلم می خواست یه شب من و تو تنها می شدیم

انقدر کوچیک بود دنیا که فقط ما توش جا می شدیم

مجنون یه شب جراتشو می داد امانت دست تو

اونوقت ما تا اخر عمر راهی صحرا می شدیم

اگر ما اون جوری بودیم نیاز به قایقی نبود

اروم سوار موجای بلند دریا می شدیم

اگه یکی دلش نخواست پاییز تموم شه و بره

تا ته دنیا واسه اون شب یلدا می شدیم

چقدر دلم می خواست دیگه من و تو در میون نبود

همدیگه رو می بوسیدیم و تا ابد ما می شدیم

بخند ای عا شق ای امید فر دا

که من خند یدنت را دو ست دارم

به با غ خا طرم هر روز و هر شب

تو را تنها و تنها دو ست دارم

من چون ما هی افتاده در شن

تو را ما نند دریا دو ست دارم

تنها تو را دوست دارم...

به چشم من نگاه نكن ، دوباره گريت مي گيره

نمي دونم چرا وقتي كلمه عشق به گوشم مي رسه خندم مي گيره!

نمي دونم چرا....! همش به خودم مي گم دروغه!

يعني ممكنه همش راست باشه؟  يعني ممكنه من عاشق شده باشم؟

...............

- من مي خوام درسمو بخونم!

-خوب بخون! كي جلوتو گرفته؟ من دوستت دارم ديوونه!!!!!!!!

- نه !نمي شه! من بايد برم! ولم كن ! مزاحم نشو .

پاتو از تو زندگيم ببر بيرون! نمي خوام فكرم به چيزي مشغول باشه!

من اصلا حوصله ي اين بچه بازي هارو ندارم!

برو پيش دوستات! ولم كن بابا ! (عشق كيلو چند؟؟)

...............

وقتي بهش فكر مي كنم مي فهمم كه چقدر دلشو شكستم!

چطور شد؟ نمي دونم! ولي الان پشيمونم.....خيلي زياد!

نبايد باهاش اينطوري مي كردم. دوستش داشتم!

نمي دونم الان چي قراره بشه!!!!!!!!!